രത്നങ്ങളും നൂലും

സംസ്ഥാന അധ്യാപക അവാർഡ് ലഭിച്ചതിൽ അനുമോദിച്ചുകൊണ്ട് സ്കൂളിൽ നടന്ന യോഗത്തിൽ (18-09-20100 : 2.30) ചെയ്ത മടുപടി പ്രസംഗം

ബഹുമാന്യരേ, പ്രിയപ്പെട്ടവരെ,                      PDF can Download here

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് സംസ്ഥാന അവാ‍ർഡ് നേടിയ ഒരാളെന്നനിലക്കോ, ഈ സ്കൂളിലെ ഹെഡ്മാസ്റ്റർ എന്ന നിലക്കോ ഒന്നും അല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിലാ‍ണെന്ന് വളരെ വിനയപൂർവം ആദ്യമെ പറയട്ടെ. യോഗാരംഭത്തിൽ ഇപ്പറഞ്ഞതൊക്കെ ആയിരുന്നെങ്കിലും ഈ ഘട്ടത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അതൊക്കെയും നിഷ്പ്രഭമായിത്തീരുകയും ഈ സ്കൂളിനേയും ഇവിടെയുള്ള അധ്യാപകരേയും കാലാകാലങ്ങളായി സ്നേഹിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സഭയിൽ , നേർമുന്നിൽ, എനിക്കുമുൻപേ നടന്നുപോയ മഹാപ്രതിഭന്മാരായ ഗുരുശ്രേഷ്ടരുടെ സാന്നിധ്യമുള്ള ഒരു സഭയിൽ , ആ പരമ്പരയിൽ വളരെ ദുർബ്ബലനായ ഒരു കണ്ണിയെന്ന നിലയിൽ മാത്രമാകുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചിട്ടയായ ഒരു ഭാഷണം അസാധ്യമാക്കുന്ന വൈകാരികാവസ്ഥ സ്വാഭാവികമായും എന്റെ സുകൃതം കൊണ്ടും കൈവന്നിരിക്കുന്ന ഈ മുഹൂർത്തത്തിൽ പറയാൻ വെച്ച വാങ്ങ്മയം എഴുതിവായിക്കാനേ ആവൂ എന്ന എന്റെ ഈ ദൌർബല്യം ഈ സഭ എനിക്ക് സമ്മാനിക്കുന്ന മറ്റൊരു അവാർഡായി ഞാൻ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു.

എനിക്ക് ഈ അവാർഡിന്നർഹതയുണ്ടാക്കിയതിൽ ഞാൻ സ്മരിക്കുന്ന നിരവധി മഹാമതികൾ ഉണ്ട്. അവരെ കുറിച്ചുള്ള ഉള്ളിൽതട്ടിയ സ്മരണ മാത്രമാകുന്നു എന്റെ വാക്കുകൾ.

നിരുപാധികമായ അധികാരം പ്രയോഗിക്കാൻ അവകാശമുണ്ടായിരുന്ന മണ്ണാർക്കാട്ട് കുന്നത്താട്ട് മാടമ്പിൽ സ്വരൂപത്തിലെ യശശ്ശരീരനായ താത്തുണ്ണി മൂപ്പിൽ നായർ തന്റെ അധികാരം പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയത് തന്റെ നാട്ടിലെ കുട്ടികൾക്ക് ആധുനികവിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കാൻ കഴിയുന്ന രീതിയിൽ ഒരു സരസ്വതീക്ഷെത്രം പണിതുകൊണ്ടായിരുന്നു. കെ.ടി.എം സ്കൂൾ സ്ഥാപിച്ചതിലൂടെ ഒരു നാടിനെ മുഴുവൻ അദ്ദേഹം സാംസ്കാരികമായും സാമ്പത്തികമായും ജീവിതനിലവാരത്തിലും  ഉയർത്തിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹവും തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയും- ധർമ്മാചരണത്തിൽ ഒപ്പം  നിൽക്കുന്നവളാനല്ലോ സഹധർമ്മിണി- ഈ സ്ഥാപനത്തെ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിൽ നിഷ്കർഷപാലിച്ചവരായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിക്കും,  സ്വരൂപത്തിലെ , ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാക്കളായ  മുഴുവൻ അംഗങ്ങൾക്കും മുൻപിൽ ഞാൻ  ഈ അംഗീകരം സമർപ്പിക്കുന്നു.

അവാർഡ്ലഭിച്ച വിവരം കിട്ടിയ ആദ്യ നിമിഷങ്ങളിൽ സ്വകാര്യമായുണ്ടായ സന്തോഷത്തിന്റെ അലകൾ ഒന്നോ രണ്ടോ നിമിഷം മാത്രം നീളമുള്ളതായിരുന്നു. തുടർന്നുള്ള ഫോൺ വിളികളിൽ അതു ഞാൻ ഉടനെ എന്റെ സഹപ്രവർത്തരുമായി പങ്കുവെച്ചുതീർത്തിട്ടുണ്ട്. മുഴുവൻ പേർക്കും ആയത് തുല്യമായി പങ്കുവെച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അത് എനിക്ക് സാധ്യമാക്കിയത് പണ്ടുപഠിച്ച ചില ഈരടികളാണ്. അതു ഇങ്ങനെയാണ്:

വജ്രം തുളച്ചിരിക്കുന്ന

രത്നങ്ങൾക്കുള്ളിലൂടെ ഞാൻ

കടന്നുപോന്നു ഭാഗ്യത്താൽ

വെറും നൂലായിരുന്നു ഞാൻ

മഹാകവി അക്കിത്തം ഈ വരികൾ എഴുതിയത് കാളിദാസമഹാകവിയുടെ ഒരു ശ്ലോകം പഠിച്ചതിന്റെ സംസ്കാരത്തിലാണ്.

അഥവാ കൃതവാഗ്ദ്വാരേ

വംശേസ്മിൻ പൂർവസൂരിഭി:

മണൌ വജ്രസമുൽക്കീർണ്ണേ

സൂത്രസ്യേവാസ്തിമേ ഗതി:

തീർച്ചയായും കാ‍ളിദാസീയമായ ഈ വാക്യം ഉറവെടുത്തത് ആർഷഭാരത സംസ്കൃതിയിൽ നിന്നും തന്നെ.

വജ്രം തുളച്ചിരിക്കുന്ന

രത്നങ്ങൾക്കുള്ളിലൂടെ ഞാൻ

കടന്നുപോന്നു ഭാഗ്യത്താൽ

വെറും നൂലായിരുന്നു ഞാൻ

ഉജ്വലങ്ങളായ, അമൂല്യങ്ങളായ രത്നങ്ങളെ കോർത്തിണക്കി വിലപിടിപ്പുള്ള മാലയാക്കിത്തീർക്കുന്നത് , കോർത്തിരിക്കുന്ന നൂലിന്റെ മഹത്വമല്ലെന്ന് നമുക്കറിയാം. നൂലിന്ന് രത്നത്തെ തുളച്ച് ഉള്ളിൽ കയാറാനുള്ള ത്രാണിയില്ല. വജ്രംസൂചികൊണ്ടാണ് രത്നങ്ങളിൽ തുളയുണ്ടാക്കുന്നത്. ആ തുളയിൽ കൂടി കടന്നുപോകൽ മാത്രമാണ് നൂൽ ചെയ്യുന്നത്. തീർച്ചയായും അതു നൂലിന്റെ മഹാഭാഗ്യവുമാണ്. ഈ ക്രിയ നൂലിന്റെ മഹത്വം അനേകമടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിക്കും. കാ‍ളിദാസനും അക്കിത്തത്തിന്നും  ഈ മൂല്യസിദ്ധന്തം എന്നേ അറിയാം.

ഈ രത്നങ്ങളേ കുറിച്ച് ഉള്ള ബഹുമാനം, തിരിച്ചറിവ്- നൂലിന്റെ മൂല്യമായിത്തീരുകയാണല്ലോ.

1980 നവംബറ് 14 ന്ന് ഞാൻ ഇവിടെ ഈ സ്കൂളിൽ വന്നു ചേർന്ന രംഗം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞപോലെ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. കേരളം മുഴുവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അംഗീകരിച്ച , അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ മുഴുവനും ഏതു ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും ബഹുമാനിക്കുന്ന ശ്രീ. ശിവദാസമെനോൻ മാഷ് ജോലിചെയ്ത സ്ഥാപനം എന്ന പൂർണ്ണ ബഹുമാനത്തോടെയും അഭിമാനത്തോടെയും ആദരത്തോടെയും തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇവിടെ കടന്നുവന്നത്. സ്കൂൾ അന്തരീകഷത്തിൽ മുഴുവന്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കട്ടിക്കണ്ണടയും കണ്ണിറുക്കലും ശക്തവും സരസവുമായ വാക്കും, അലക്കിയുടുത്ത മുണ്ട് ഇരുകൈകൊണ്ടും ഉയർത്തി , കേരളത്തിലെ അധ്യാപകന്റെ അന്തസ്സും അഭിമാനവും അവകാശവും നേടിയെടുത്തതിന്റെ കർത്തവ്യബോധവും സംഘബോധവും നിറഞ്ഞുനിന്ന നടത്തവും ഞങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു.ഇന്നും അനുഭവപ്പെടുന്നു.  ഞാനെന്ന നൂൽ ഭാഗ്യം കൊണ്ടു കടന്നുപോന്ന ഒന്നാമത്തെ രത്നം. ശിവദാസമേനോൻ മാഷടെ സ്കൂളിലെ മാഷ് എന്ന സ്വകാര്യാഹങ്കാരം എന്റെ തലമുറ്യക്കും വലിയൊരു മൂലധനമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയിലെ ഏതെങ്കിലുമൊരു യൂണിവേർസിറ്റിയിൽ ശാസ്ത്രവിഭാഗങ്ങളിലേതിന്റേയെങ്കിലും അല്ല്ലെങ്കിൽ ഭാഷാവിഭാഗങ്ങളിലേതിന്റെയെങ്കിലും തലവനും തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റേ പേരിൽ ഒരു സ്ഥിരംചെയറും ഒക്കെ സ്ഥപിക്കാമായിരുന്ന അറിവും ലോകപരിചയവും ഉള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ നമ്മുടേതുപോലെയുള്ള ഒരു സ്കൂളിൽ അധ്യാപകനായി-ഹെഡ്മാസ്റ്ററായി കഴിഞ്ഞുകൂടേണ്ടിവന്നതിലെ  സാഹചര്യം ഇവിടെ പഠിച്ചുപോന്ന കുട്ടികൾക്കെല്ലാം തീർച്ചയായും മഹാഭാഗ്യം തന്നെയാണ്. മണിമാഷിന്റെ ശിഷ്യൻ-ശിഷ്യ എന്നഭിമാനിക്കുന്ന തലമുറകൾ ഇവിടെ നമുക്കുണ്ട്. ഞാനെന്ന നൂൽ കടന്നുപോന്ന രണ്ടാമത്തെ രത്നം.

ശിവദാസമേനോൻ മാഷും മണിമാഷും ഒക്കെ ഗുരുതുല്യം ആദരിക്കുന്ന, എല്ലാരും രാംജിയെന്ന് വിളിച്ചാദരിക്കുന്ന ശ്രീ രാമഗുപ്തൻ മാഷ് റിട്ടയർ ചെയ്ത് ഒഴിവിലാണ് എന്നെ നിയമിക്കപ്പെട്ടത്. അന്നത്തെ എന്റെ മുതിർന്ന സഹപ്രവർത്തകർ എല്ലാം തന്നെ ഞാനിരിക്കുന്ന കസേരയുടെ വലിപ്പം-ഗുരുത്വം എന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിക്രമാദിത്യന്റെ സിംഹാസനത്തിലേക്ക് കയറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന രാജാവിനെ സിംഹാസനപ്പടവുകളിലെ  സാലഭംജികകൾ വിക്രമാദിത്യ മഹത്വം കേൾപ്പിക്കുകയും ആ സിംഹാസനത്തിലിരിക്കാനുള്ള അർഹതയെ പരീക്ഷിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്. രാംജിയുടെ മലയാളം ക്ലാസിന്റെ മഹത്വം ഇന്നലെയും എന്റെ സഹപ്രവർത്തകൻ ശ്രീ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അതെ ഞാനെന്ന നൂലിന്ന് കടന്നുപോകാൻ കഴിയാത്ത , ഒരു വജ്രത്തിന്നും തുളക്കാൻ കഴിയാത്ത രാമഗുപ്തൻ മാഷ് മൂന്നാമത്തെ രത്നമാണ്.

ഇവരൊക്കെയും എനിക്കും തീർച്ചയായും  ഗുരുക്കന്മാരാകുന്നു. മഹാഭാഗവതത്തിൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണകഥ പറയുന്നതിന്ന് മുൻപ് , ഉദ്ധവോപദേശത്തിൽ , ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മന്ത്രിയായ ഉദ്ധവൻ തന്റെ 28 ഗുരുക്കന്മാരക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. നമ്മുടെ നിത്യജീവിതകർമ്മങ്ങൾ ധർമ്മാനുസൃതവും സഫലവുമാക്കുന്നതിൽ നാമറിഞ്ഞൊ അറിയാതെയോ നമ്മെ നയിക്കുന്ന ഗുരുക്കന്മാരെ ക്കുറിച്ചാണു ഉദ്ധവൻ പറയുന്നത്. മഹാഭാഗവതത്തിന്റെ വളരെ ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു അധ്യായമാണിത്. നമ്മെ നയിക്കുന്ന കർമ്മപദ്ധതിയും ലക്ഷ്യബോധ്യവും തന്നെയാണീ ഗുരുക്കൾ നിർമ്മിക്കുന്നത്. ആ ഗുരുനിർവചനത്തിൽ എനിക്ക് ഗുരുക്കളായി കസ്തൂരി ടീച്ചർ, പത്മാവതിടീച്ചർ,മാധവിക്കുട്ടിടീച്ചർ,കല്യാണിക്കുട്ടി ടീച്ചർ,ഭവാനി ടീച്ചർ,മീനാക്ഷിടീചർ, നമ്പങ്കുട്ടി മാഷ്, കമലാക്ഷിടീച്ചർ, ശാന്തടീച്ചർ,  സുന്ദരിടീച്ചർ, സരസ്വതിടീച്ചർ,  സേതുമാധവമേനോൻ മാഷ്, ജനാർദ്ദനൻ മാഷ്, വർഗ്ഗീസ് മാഷ്, രംഗനാഥൻ മാഷ്, കുമാരൻ മാഷ്, രാമൻ നായർ മാഷ്, ഗംഗാധരൻ മാഷ്, പ്രഭാകരൻ മാഷ്,സുകുമാരൻ നായർ മാഷ്, നാരായണൻ‌കുട്ടി മാഷ്, ബാലസുബ്രഹ്മണിയൻ മാഷ്, സാറാമ്മ ടീച്ചർ, മേരിക്കുട്ടിടീച്ചർ,ഭാരതിടീച്ചർമാർ,  അക്കാമ്മ ടീച്ചർ, നമ്പൂതിരിമാഷ്, ജോസ് മാഷ്,പത്മനാഭൻ മാഷ്, സ്കറിയാ മാഷ്, ഹെഡ്മാസ്റ്ററായിരുന്ന നാരായണൻ കുട്ടിമാഷ്, കേശവൻ കുട്ടിമാഷ്, വിലാസിനി ടീച്ചർ, പ്രഭാതമ്പായിടീച്ചർ, വിജയലക്ഷ്മി , രാമകൃഷ്ണൻ മാഷ് , മധുസൂദനൻ മാഷ്,മോഹന്ദാസ് മാഷ് തുടങ്ങി അനുപമരായ ഗുരുക്കൾ ഉണ്ട്. ഇവരെല്ലാം എനിക്ക് ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ, മാതൃകകൾ സമ്മാനിച്ചവരാണ്. കവിവാക്യം കൊണ്ട് ഇവരൊക്കെയും വിലപിടിച്ച രത്നങ്ങളും തന്നെ.

കഴിഞ്ഞകാലത്തെ ഓർമ്മകളുടെ- അനുഭവങ്ങളുടെ ബലം അർഥപൂർണ്ണമാകുന്നത് ഒപ്പമുള്ളവരുടെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ ഇടപെടലിലൂടെയാണ്. എന്റെ-ഓരോരുത്തരുടേയും- ബല ദൌർബല്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് താങ്ങായി നിൽക്കുന്നവർ. ഇന്നു എന്നോടൊപ്പം ഈ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവർ. ഇന്ന് ലോകതൊഴിലാളിപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഫെഡറേഷനിൽ അംഗത്വമുള്ള , കേരളത്തിലെ പ്രബലമായ- അംഗത്വം കൊണ്ടും ആശയസ്ഫുടതകൊണ്ടും പ്രബലമായ ഒരു  അധ്യാപക സംഘടനയുടെ-കെ.എസ്.ടി.എ യുടെ (പഴയ കെ.പി.ടി.യു) ബീജാവാപം നടന്ന ഇടമാണ് കെ.ടി.എം സ്കൂളിന്റെ സ്റ്റാഫ് റൂം. ഇതു ഞങ്ങളുടെ സ്വകാര്യമായ അഭിമാനമാണ്.അതു ഞങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയത് ഒരു സംഘടനയുടെ ഔപചാരികഘടന മാത്രമല്ല. രാഷ്ട്രീയബോധമാണ്. അധ്യാപകനെന്ന ഊറ്റവും തലയെടുപ്പുമാണ്.  അധ്യാപകനെ സമൂഹത്തിൽ മാറ്റത്തിന്റെ ഊർജ്ജമാക്കിമാറ്റിയ ചെറുകാട്മാഷ് മുതൽക്കുള്ള വള്ളുവനാടൻ സമരപാരമ്പര്യത്തിന്റെ ജീവസ്സാണ്. അതൊക്കെയും ഇടതുപക്ഷവും വലതുപക്ഷവും എന്ന ചേരികളിലാക്കുകയല്ല ചെയ്തത്. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പുത്തൻ മാതൃകകൾ ഉൽ‌പ്പാദിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഇരു പക്ഷത്തേയും നേതൃനിരയിൽ ഇവിടെയുള്ള അധ്യാപകരും അധ്യാപികമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എന്നും സംവാദങ്ങളിലായിരുന്നു.  അന്നുമുതൽ ഇന്നുവരെ ഈ സ്റ്റാഫ് മുറിയിൽ നടന്നുപോന്നിട്ടുള്ള ആശയപരമായ- അറിവുൽ‌പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന സംവാദങ്ങൾ ഇന്നും നിലച്ചിട്ടില്ല. അതിശക്തമായ സംവാദങ്ങൾ തീർച്ചകളിലെത്തുന്നതോടെ അതൊക്കെയും സ്കൂളിലും സമൂഹത്തിലും പ്രവർത്തനങ്ങളായി പരിണമിച്ചിട്ടുണ്ട്.അതുകൊണ്ടുതന്നെ സമകാലികലോകവുമായി ഏറ്റവുമധികം അടുത്ത് ഇടപെടാൻ കെ.ടി.എം സ്കൂളിലെ അധ്യാപകർക്ക്- അധ്യാപികമാർക്ക് ഒരു കൂസലുമില്ല.ഏതു പുത്തൻ ആവിഷ്കാരങ്ങളും ഏറ്റെടുക്കാൻ ഒരു ഭീതിയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഈ സജീവത നിലനിർത്താൻ ഇന്നും ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശ്രീ. ഗോപകുമാരൻ മാഷ്, വിജയൻ മാഷ്, സന്തോഷ്മാഷ്, മനോജ്മാഷ്, ഗിരീഷ് മാഷ്, രാധാകൃഷ്ണന്മാഷ്, മോഹനകൃഷ്ണൻ മാഷ്, തോമസ്മാഷ്, രഘുമാഷ്, സുരേഷ്മാഷ്, നൂർമുഹമ്മദ് മാഷ്, ഫൈസൽമാഷ്,കൃഷ്ണകുമാരന്മാഷ്,ശങ്കരനാരായണൻ മാഷ്,  ചന്ദ്രമതിടീച്ചർ, ജ്യോതിലക്ഷ്മിടീച്ചർ, ഷൈലജടീച്ചർ, രാജലക്ഷ്മിടീച്ചർ, സുമടീച്ചർ, മാലതിടീച്ചർ,ബീനടീച്ചർ,ദിവ്യടീച്ചർ,ഗിരിജടീച്ചർ, ഹില്ലാരിമാഷ്, ജാനുടീച്ചർ, ജയശ്രീടീച്ചർമാർ, കദീജടീച്ചർ,  കവിതടീച്ചർ, മിനിപ്രിയടീച്ചർ, നളിനിടീച്ചർ, രാജിടീച്ചർ, രമാദേവിടീച്ചർ, രശ്മിടീച്ചർ, സന്ധ്യടീച്ചർ,സരിതടീച്ചർ, സീനടീച്ചർ, ശ്രീജടീച്ചർ, സുനന്ദടീച്ചർ,  എന്നിവരെല്ലാം തന്നെ നെരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച രത്നങ്ങളാണ്.നന്നായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏതൊരു സർക്കാരോഫീസിനോടും തുല്യം നിൽക്കാവുന്ന നിലയിൽ ഓഫീസിനെ ഒരുക്കിയെടുത്ത ശ്രീ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ, വിജയൻ,ജയകുമാർ, വിനോദ്, രാമദാസൻ എന്നിവരും .

വജ്രം തുളച്ചിരിക്കുന്ന

രത്നങ്ങൾക്കുള്ളിലൂടെ ഞാൻ

കടന്നുപോന്നു ഭാഗ്യത്താൽ

വെറും നൂലായിരുന്നു ഞാൻ

ഇനി ഒരു കഥ പറയാം.ഇതിഹാസ സന്ദർഭം. വാത്മീകി രാമായണത്തിൽ രാവണവധം കഴിഞ്ഞ് ശ്രീരാമൻ അയോധ്യയിൽ തിരിച്ചെത്തി പട്ടാഭിഷെകമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് സഹായിച്ച വിഭീഷണ സുഗ്രീവാദികളെയൊക്കെ ആശേഷിച്ച് നിരവധിനന്ദിവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് നിരവധിസമ്മാനങ്ങൾ നൽകി ശ്രീരാമനും സീതയും യാത്രയാക്കി. ഹനുമാനെ മാത്രം ആശ്ലേഷിച്ച് യാത്രയാക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരുനന്ദി വാക്കും പറഞ്ഞില്ല.

ഈ സന്ദർഭത്തിൽ ആരോ ശ്രീരാമനോട് ചോദിച്ചു. ബാക്കിയുള്ളവരെയൊക്കെ നന്ദിപറഞ്ഞ് വിടപറഞ്ഞപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സഹായിച്ച- പ്രാണൻ‌കാത്ത – മാരുതിയെ ഇങ്ങനെ ?പ്രത്യുപകാരസ്മരണ അങ്ങക്ക് ഹനൂമാനിൽ ഇല്ലാതെപോയതെന്തേ?

ശ്രീരാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

മാരുതിയോടുള്ള നന്ദിയും പ്രത്യുപകാരവും ഞാൻ എന്നിൽ തന്നെ സമർപ്പിക്കുകയാണ് .

കാരണം നാം ഒരാളോട് നന്ദിയും പ്രത്യുപകാരവും പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പൊൾ ചെയ്യുന്നത് ഏതെങ്കിലും സന്ദർഭത്തിൽ അയാൾക്ക് ദൈവഗത്യാ സംഭവിച്ചേക്കാവുന്ന ഒരു വിഷമത്തിൽ സഹായിക്കാമെന്ന ഏൽക്കലാണല്ലോ. അതു അതിവിദൂരഭാവിയിലാണെങ്കിലും ദൈവഗത്യാ ആണെങ്കിലും അയാൾക്ക് ഒരു വിഷമം –ആപത്ത് സങ്കൽ‌പ്പിക്കലാണ്. ഇന്നത്തെ ഈ ലോകത്ത് ഇതു സംഭാവ്യവുമാണല്ലോ. ആയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് , വായുപുത്രന്ന് ഒരിക്കലും എന്തെങ്കിലും വിഷമം ഉണ്ടാവുമെന്ന്- സങ്കൽ‌പ്പിക്കാൻപോലും സാധ്യമല്ല. ഈ ഭയം മൂലം മാത്രമാണ് ഞാൻ ഹനുമാനോട് നന്ദിയും പ്രത്യുപകാരവും പ്രകടിപ്പിക്കാതിരിക്കുന്നത്. പ്രത്യുപകാരം മറക്കുന്ന പൂരുഷൻ ആവുകയല്ല- അത്രത്തോളം ഞാൻ വായുപുത്രനോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

ആയതിനാൽ ഇനിയും കടന്നുപോകാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത രത്നമായി ശ്രീ രാമദാസൻ മാഷ് ഇവിടെ എന്നോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ ചുരുക്കുന്നു.

അവാർഡുകൾ ഉൽ‌പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഊർജ്ജം വളരെ വലുതാണ്. നമ്മെ കുറേകൂടി ഊർജ്ജസ്വലരാക്കുകയും അതുപിന്നീട് നമ്മുടെ കർത്തവ്യബോധത്തെ ജ്വലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അധ്യാപകരംഗത്ത് ലഭിക്കുന്ന സമ്മാനങ്ങൾ ഒരു തരത്തിലും ഒരു വ്യക്തിക്കാവുന്നില്ല എന്നതാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം. അതു നമുക്ക് മുൻപേ പോയവരും ഇപ്പോൾ കൂടെയുള്ളവരും ഇനി വരാനിരിക്കുന്നവും ആയ ഒരു വലിയ സമഷ്ടിക്ക് ലഭിക്കുന്ന അംഗീകാരമാകുന്നു. ഒരു പക്ഷെ അധ്യാപകരംഗത്തെമാത്രം ഒരു സവിശേഷതതന്നെയാണിത്. സ്കൂൾ- പരമ്പരയാണ്. ഭാരതീയമായ വലിയൊരു ഗുരുപരമ്പരയിലെ ഒരു ചെറിയ കണ്ണിമാത്രമാകുന്നു ഈ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവർ. ഇതു വ്യക്തിപരമായി വളരെ സന്തോഷം തരുന്നുവെന്നതിനേക്കാൾ സാമൂഹ്യമായി/ വിദ്യാലയ സംബന്ധമായി/ അധ്യാപകസമൂഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വലിയ ഉണർവുകളും ചുമതലാ ബോധവും ഉൽ‌പ്പാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതു തുടർച്ചയും സജീവതയും നൽകുന്നുവെന്നത് വളരെവലിയ ഒരു കാര്യം തന്നെ.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ലഭിച്ച ഈ അംഗീകാരം മുഴുവൻ അധ്യാപകർക്കും കൂടി അർഹതപ്പെട്ടതാണ് എന്നെനിക്കറിയാം. ഈ സ്കൂളിൽ പണിയെടുത്തുപോയവർക്ക്- ഞാൻ പണിയെടുത്ത സ്ഥാപനത്തിലാണ് അവാർഡ്ലഭിച്ചെതെന്നാവും. കുട്ടികൾക്ക് ഞാൻ പഠിച്ച സ്കൂളിൽ അവർഡ് കിട്ടിയെന്ന അഭിമാന ബോധമാകും. രക്ഷിതാക്കൾക്ക് എന്റെ കുട്ടി പഠിക്കുന്ന സ്കൂളിൽ അവാർഡ് എന്നാകും. ഇനിയും എന്റെ കുട്ടികൾക്ക് പഠിക്കാനുള്ള സ്കൂളിൽ അവാർഡ് എന്നും ഉണ്ടാവും. സമൂഹത്തിന്ന് ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാപനത്തിന്ന് അംഗീകാരം എന്ന ബോധ്യം ഉണ്ടാവും. ഇനിയും നിരവധി അംഗീകാരങ്ങൾ ഈ സ്കൂളിന്ന് ലഭിക്കട്ടെ യെന്ന മനം നിറഞ്ഞ പ്രാർഥനകൾ എല്ലാവരിൽ നിന്നും നിരന്തരം ഉണ്ടാവും.

അതുകൊണ്ട്

വിനയത്തിന്റേയും ഭക്തിയുടേയും ഏറ്റവുംവലിയ ഉദാഹരണമായി ഞാൻ കാണുന്ന-മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു വാങ്ങ്മയം-സ്തുതി ഇവിടെ ഓർക്കണം. ശങ്കരാചാര്യരെന്ന മഹാഗുരുവിന്റെ ആ വചസ്സ് ഇങ്ങനെയാണു:

പ്രദീപജ്വാലാഭി: ദിവസകര നിരാജന വിധി

സുധാസൂതൈർശ്ചന്ദ്രോപലജലലവൈർ രർഘ്യ രചന:

സ്വകീയൈരംഭോഭി: സലിലനിധി സൌഹിത്യകരണം

ത്വദീയാഭിർ വാഗ്ഭി സ്തവജനനി വാചാം സ്തുതിരിയം

എല്ലാ ഊർജ്ജരൂപങ്ങൾക്കും ഉറവിടമായ സൂര്യനെ , ആ ഊർജ്ജത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ഒരു വിളക്ക്കൊളുത്തി നീരാഞജനം ചെയ്യുമ്പോലെയും

ചന്ദ്രകാന്തക്കല്ലിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന ജലം കൊണ്ട് അതിനെത്തന്നെ കഴുകുന്നതുപോലെയും

സമുദ്രത്തിൽ നിന്നും ജലം കോരിയേടുത്ത് സമുദ്രത്തിൽ തർപ്പണം ചെയ്യുമ്പോലെയും

ദേവിയിൽ നിന്നുണ്ടായ വാക്കിനെ ത്തന്നെ ഉപയോഗിച്ച്

ഈ വാങ്ങ്മയം-സ്തുതി ഞാൻ ചെയ്യുന്നു

ഇതിലെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ എല്ലാ അർഥസാന്ദ്രതയോടും കൂടി

എന്നെ ഞാനാക്കിയ ഈ സരസ്വതീ ക്ഷേത്ര് ത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്

ഈ സരസ്വതീമന്ദിരത്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ഊർജ്ജം കൊണ്ട് നെടിയ മുഴുവൻ കർമ്മങ്ങളേയും

ധന്യതകളേയും ഗുരുത്വത്തേയും

ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു.

സർവ: ശ്രീ ഗുരവേ നമ:

5 Comments to “രത്നങ്ങളും നൂലും”

  1. നല്ല വാക്കുകള്‍. ആ വാക്കുകളില്‍ കോര്‍ത്തു വെച്ച സമ്പുഷ്ടമായ ആശയം. പ്രൗഢഗംഭീരമായ ഒരു സദസ്സിലെ നിശബ്ദതയ്ക്കു മുന്നില്‍ ഈ വരികള്‍ പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്ന രംഗം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ കോള്‍മയിര്‍ കൊള്ളുന്നു. ഈ പ്രഭാഷണം ഊര്‍ജ്ജദായകമാണ്. നേടാനുള്ള, തേടിപ്പിടിക്കാനുള്ള ഊര്‍ജ്ജത്തിന്റെ ഒരു ബഹിസ്ഫുരണമാണ്. വരികളിലും വരികള്‍ക്കിടയിലും വരച്ചു കാട്ടുന്ന മുഖങ്ങളില്‍ ആരെയും വിട്ടിട്ടില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. മുന്‍പേ ഗമിച്ചവരെയും ഒപ്പം ഗമിച്ചവരെയും വഴികാട്ടിയവരെയും. ഭാഗ്യം ചെയ്ത സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍.

  2. Very good. Best reply

  3. സ്വര്‍ണ്ണനൂലിനു നമസ്കാരം! എത്രയോ തിളങ്ങുന്നരത്നങ്ങള്‍ നമുക്കുചുറ്റിലുമുണ്ടെന്ന അറിവും സന്തോഷം തരുന്നു, കണ്ണൊന്നുതുറന്നുനോക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. നന്ദി.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: